Oprichter Iraanse Revolutionaire Garde: 'Dit monster zal niet zomaar opgeven'

De Islamitische Revolutionaire Garde heeft in Iran stevig de touwtjes in handen als het gaat om economie, veiligheid, binnenlandse politiek en zelfs de organisatie van het Iraanse kernprogramma. De strijdmacht, op papier de tweede van het land, heeft bedrijven in bijna alle sectoren en een groot aantal manschappen. Daarmee is het de machtigste organisatie van Iran. Of was het dat?

Een van de oprichters van de Revolutionaire Garde is de nu in ballingschap wonende dissident Mohsen Sazegara. In gesprek met Nieuwsuur zegt hij dat de organisatie aanvankelijk was ontworpen als een volksleger "van het volk, voor het volk en door het volk", maar nu in een monster is veranderd.

Een monster dat ook niet snel bereid zal zijn op te geven. "Ze hebben absoluut geen militair overwicht tegenover Israël en de VS, maar hun strategie is om weerstand te bieden. Om vast te houden. Omdat ze inschatten dat de VS het niet langer dan een maand vol kan houden", zegt Sazegara, die door zijn hervormingsgezinde beleid uiteindelijk botste met ayatollah Ali Khamenei. Hij werd vier keer gearresteerd en zelfs gemarteld. Sazegara woont nu in de VS.

Volgens Midden-Oostenkenners is de Revolutionaire Garde zodanig verstrengeld met het regime dat ze niet zonder elkaar kunnen. Maar nu de ayatollah er niet meer is, zal de Garde ook niet zomaar opzij willen stappen, denkt Sazegara. "Ze zijn enorm gemotiveerd, omdat ze tegenover Israël staan. Israël wil een nieuwe heerser in Iran. Maar die zou de islamitische revolutie volledig ontkennen. Daar verzetten ze zich tegen."

De Revolutionaire Garde ontstond na de Iraanse revolutie in 1979 waarbij de sjah ten val werd bracht. De tegenhanger van de reguliere strijdmacht, die door de geestelijk leider niet werd vertrouwd, is nu de basis onder het regime en speelt een cruciale rol bij de onderdrukking van tegengeluiden.

De organisatie groeide tijdens de oorlog met Irak uit tot een machtige organisatie, toen de manschappen - vaak via zelfmoordmissies - massale aanvallen uitvoerden aan het front. Het bleek een indrukwekkende gevechtsmachine, niet alleen op de grond, maar ook op zee en in de lucht.

Raketten

De strijders van de Revolutionaire Garde - inmiddels zo'n 125.000 tot 150.000 manschappen - gebruiken geweld tegen alle tegenstanders van de Islamitische Republiek. Zo sloegen ze op extreem bloedige wijze ook de laatste protesten in Iran neer, waarbij waarschijnlijk tienduizenden mensen werden gedood.

Ze hebben hun eigen zee- en luchtmacht, inlichtingendienst en elite-eenheid. Die beter is getraind en betere wapens heeft dan het gewone leger. Zoals ballistische raketten, drones en snelle maritieme eenheden. Zelfs onder de internationale sancties wist de organisatie te floreren, met zowel legale als illegale activiteiten.

Het absolute gezag van de Garde ligt bij de Opperste Leider, die levenslang aan het hoofd van Iran staat. Dat was Khamenei, tot hij dit weekend werd gedood. Nu is er een tijdelijke opvolger, een vertrouweling van Khamenei: Alireza Arafi.

Sazegara: "Een groep van drie personen neemt nu tijdelijk de taken van de ayatollah over. Zij hebben nu het opperbevel over de Iraanse strijdkrachten, inclusief de Revolutionaire Garde. Maar de Iraanse luchtverdediging wordt door de VS vernietigd en ze gaan achter alle Iraanse topfunctionarissen aan."

Defensie-expert Peter Wijninga zegt dat er toch nog heel veel aanvallen nodig zijn om de Revolutionaire Garde, "het belangrijkste machtsinstrument van het regime", plat te kunnen leggen. "Binnen de militaire slagkracht van Iran vormen zij het voorfront. Te vergelijken met de SS in nazi-Duitsland. Zij hebben de leiding."

Het is de Revolutionaire Garde die op de knoppen drukt van de raketten die nu de Golfstaten aanvallen, zegt Wijninga. "Hun belangrijkste taak is het regime beschermen. Ook in het buitenland. Zolang ze raketten hebben, blijven ze aanvallen."

Islamitische Staat

Bij overleven heeft de organisatie alle belang, want belangrijke strijders binnen de garde verdienen goed: een officier bijna vier keer zoveel als de gemiddelde arbeider in Iran. Ook hebben leden van de organisatie toegang tot betere ziekenhuizen, wonen ze in de beste wijken, krijgen ze renteloze leningen en hebben hun kinderen goede opleidingen en gegarandeerde banen.

Ze zitten in de olie- en gasindustrie, in bouw-, telecom- en landbouwbedrijven. De Revolutionaire Garde zou een derde tot zelfs de helft van de Iraanse economie in handen hebben. "Het doel van deze oorlog is het vernietigen van de hele structuur van Iran", zegt Sazegara. Maar hij waarschuwt. "Uit de overblijfselen van dit regime kan weer een IS-achtige organisatie opstaan."

Bekijk ook de YouTube die Nieuwsuur maakte over de risico's van de aanval op Iran: